หลวงพ่อไสว ขนฺติพโล วัดสุนทรประดิษฐ์

ครูแชมป์ได้รับความเมตตาจากท่านพระครูประสาธน์ธรรมคุณ (หลวงพ่อไสว ขันติพโล) ตั้งแต่ช่วงปลายปี 2554 โดยมีผู้พาเข้าไปดูดวงและไหว้หลวงพ่ออินทร์ด้านบนกุฏิท่าน หลังจากนั้นก็ได้มีโอกาสเข้าขอความเมตตาจากท่านบ่อยครั้ง บางครั้งก็มีเรื่องทุกข์ใจไปปรึกษา ท่านก็จะบอกว่า “ดีแล้ว ดีแล้ว ไม่เป็นไร” บางครั้งก็อยากรู้วิชาบางอย่างท่านก็เมตตาสอนให้บ้าง แต่ที่บ่อยๆคือการนำวัตถุมงคลไปขอเพิ่มพลังของเจิม ขอจาร

เวลาไปหาหลวงตาจะมีความสุขมาก จนกระทั้งไปกราบขอโอกาสท่านว่ามาจากห่างบ้านห่างเมือง ขออนุญาตเรียกท่านว่า “หลวงตา” เพราะนับถือเสมือนญาติทางแม่ เพราะนับถือหลวงปู่แขกเสมือนญาติทางพ่อ พอมาอยู่ที่นี้จะได้มีความรู้สึกว่ามีญาติผู้ใหญ่คุ้มครอง ท่านก็เมตตาให้เรียก และท่านก็เรียกตัวเองเวลาคุยกับครูแชมป์ว่าหลวงตามาตลอด การพูดคุยแต่ละครั้งจะพูดเรื่องราวต่างๆของทางวัด ของความเชื่อ และบางครั้งครูแชมป์ยังไม่ทันพูดท่านก็เอ่ยถามในเรื่องนั้นๆเลย

สำหรับประสบการณ์เรื่องราวต่างๆจะขอนำมาบอกเล่าในภายหลังนะครับ เพราะตอนนี้ยังรู้สึกเสียใจกับการจากไปของท่านอยู่ครับ

บันทึกเรื่องราวความทรงจำ

บันทึกเหตุการณ์วันที่ 21 ต.ค. 56 : ลายมือไม่ดี

ได้ไปกราบหลวงตาไหว ท่านได้จับพลังตะกรุด ซึ่งตอนนั้นยังไม่ได้บอกว่าเป็นยันต์อะไร หลวงตาได้บอกว่าเอาไปคุ้มตัวได้แล้ว (ตอนนั้นรักที่ทาเพิ่งแห้งยังไม่ได้ปลุกเสกที่ไหนเลย) และท่านก็บอกว่า “ยังไม่ได้ลงแม่ธาตุใช่ไหม” ครูแชมป์เลยถามว่าต้องลงยังไง ตรงไหน ท่านก็เมตตาสอนวิธีลงที่มุมและต้อง “ตั้งธาตุ” ด้วย จากนั้นท่านก็เอาตำราที่ครูแชมป์เขียนบันทึกเวลาที่หลวงปู่ หลวงตา หลวงพ่อ รูปต่างๆท่านได้สอน โดยเฉพาะหลวงปู่แขก หลวงตาไหว (เล่มสีดำบนโต๊ะ) ท่านอ่านแล้วกล่าวว่า “อาจารย์แชมป์เขียนขอมสวยนะ” แล้วท่านก็อ่านไปที่คำอธิบายที่ครูแชมป์บันทึกไว้แล้วท่านก็อมยิ้ม หัวเราะ “หึ หึ” (รู้ตัวครับว่าลายมือแย่มาก 555)